Ongezien ons dorp binnenkomen!

Vrijdagavond was hadden we als dorpgenoten de mogelijkheid om te laten zien of we ook militaire skills hadden. Het spel was ongezien het dorp binnenkomen. Moeilijk was het niet. Je wordt  als groep van max. 4 pers. Als groep wordt je ergens uitgezet met de bedoeling dat je ongezien ons dorp weer binnenkomt.  Je moest je als groep van te voren opgeven.  Maar ook op de avond zelf waren er nog diverse teams die hadden besloten om mee te doen. Zo waren er welgeteld 12 teams die klaar waren om de beproeving te ondergaan. We teams waren internationaal. Zo waren er mensen uit Italië, uit Duitsland en zeker een aantal uit Friesland.  Al met al een gemêleerd gezelschap. Rond negenen werden de teams weggebracht .

Wel werden de spelregels nog even uitgelegd. Een daarvan was dat de mobiele telefoons en smartwatch moesten worden ingeleverd.  Dat was wel een dingetje. Maar het is zoals het is. Dus werden de telefoons en dergelijke maar massaal ingeleverd.

Verder waren de regels simpel, ongezien zorgen dat je weer op het sportveld kwam. Iedere groep werd op een andere plaats gedropt. Vele groepen werden ten noorden van ons dorp gedropt. Van Warfstermolen tot Dokkummer Nieuwe Zijlen, maar ook op blauwverlaat en achter Buitenpost. Ieder had dus ook een andere afstand om thuis te komen.

Toch was de afstand niet het grootste probleem. Dat was niet de moeilijkheid, die was om ons dorp binnen te komen. De organisatie had alle ingangswegen volledig afgesloten en voorzien van voldoende verlichting om in de wijde omgeving deelnemers te spotten. Dat was dus een onbegonnen optie.  Vele deelnemers hadden dan ook vervoer geregeld tot een dikke 2 km voor het dorp.

Maar ook onderweg kon je controleurs tegenkomen.  Auto’s die langs reden waren dan ook zeker een “dingetje”. En het telefoonloos zijn was een ander “dingetje”. Zo werd er door het ene team een auto tot stilstand gedwongen, door het andere team werd er gebeld door bij het eerste huis aan te bellen, om zo gebruik te maken van hun telefoon. Nu bleek het wat moeilijker om mensen uit ons dorp als chauffeur te laten rijden, ook die werden tegengehouden, mochten het dorp, als niet noodzakelijk was, niet verlaten.  Zo moesten er vrienden en familieleden uit andere dorpen worden ingeschakeld. Ook ons dorp binnen komen, bleek een grotere moeilijkheid dan normaal. Voor zo goed als mij bekend heeft ieder team van dit vervoer gebruik gemaakt. Maar dan was er de controle. De uitvalswegen waren goed in de schijnwerpers gezet door de controleurs, daarnaast ook geblokkeerd voor inkomende voertuigen, deze werden eerst gecontroleerd op deelnemers van het spel. Zo stond werd de friese brug geblokkeerd door een bus, de stationsweg was geblokkeerd met een heftruck.

Ook de Groningerbrug was er een busblokkade opgeworpen. Via deze wegen was het voor de deelnemers onbegonnen werk. Door een van de deelnemers was een brandweer busje ingezet, maar ook deze werd aangehouden, dit overigens mede door zijn ongewone gedrag, inderdaad wilden onze Italiaanse deelnemers langs de controle. Helaas betrapt. We zijn met 12 teams op pad gegaan. 4 teams hebben het niet ongezien gehaald. 8 teams hebben ongezien het sportveld bereikt. De meesten zijn via de zuidkant ons dorp binnen gekomen. Via het land van Bakker, zo de stationsweg overgestoken en zo via de hoogte naar het sportveld. Dit was een goede route. Controle was er zeker, zowel op het water als op de stationsweg. Maar ook dan was het een kwestie van zorgen dat je niet gezien werd. Het eerste team wat terug was waren Roelof en Thijs Bakker.

Die ook via door hun eigen land zijn gegaan om zo het dorp te bereiken. Het tweede team was Martin Oostra, Erik en Sander Wilpstra. Als derde kwamen binnen Tomas, Emma, Nikita en Kim.  Daarna druppelden de overige teams binnen. Waar er op het sportveld nog even nagesproken kon worden over de dingen die een ieder had beleeft. Een geweldig spel waar je je als volwassene nog even weer in je jeugd waande. Op het sportveld kon er nog even onder het genot van een drankje worden nagepraat en de sterke, maar zeker leuke, verhalen even worden uitgewisseld. Vanaf deze zijde zeker even een compliment voor de organisatie. We hebben genoten.  

Foto’s: Willem de Jong.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Please reload

Even geduld...