Voor de verkopers van de schuur/ straat/ garage verkoop was de dag voorbij, voor het plaatselijk was er nog volop actie. De opening van de jeu-de-boulesbaan stond op het programma. De opening werd gedaan door de Franse burgemeester Bob Grapendaal, want jeu-de-boules is een frans spel, in elk geval de naam is frans. Zo werd de Bob ook de opening gedaan in het frans.
Voor Bob geen moeite, Bob heeft samen met zijn vrouw een aantal jaren in Frankrijk gewoond. Wat er verteld is, ik heb geen idee, denk velen met mij. Maar het zal vast goed verwoord zijn. Daarnaast waren een grote groep spelers verkleed in franse jeu-de-boules kledij, althans zo heb ik mijn laten vertellen. Na de opening kon de innerlijk mens worden verzorgd.
Uiteraard kon er door de aanwezigen nog even een spelletje worden gespeeld.
We zijn er bij mee, dat we het als dorp voor elkaar hebben gekregen om een jeu-de-boulesbaan te krijgen. Het was niet dat het allemaal van ene leien dakje ging. Eigenlijk begon het allemaal met een speel toestel. Of eigenlijk moeten we nog wat verder terug. De speeltuin commissie (Joost Mulder en Michelle van der Bijl) wilden een uitbreiding in de speel tuin, daar zij geen zelfstandige vereniging zijn, is deze comm. Onder het plaatselijk belang gekomen. Zo konden er ook financiën worden aangevraagd. Dit ging best wel voortvarend, de kosten van het speeltoestel vielen onverwacht mee. Dus er geld over, wel is er bij de geldschietende partijen gevraagd wat te doen, maar het geld hoefde niet terug. Dat was een meevaller. Zo is het dorp middels een enquête gevraagd welke wensen we waren. Hier kwam naar voren dat een jeu-de-boulesbaan wel de voorkeur had. Ook hier heeft de comm. Zich samen met het plaatselijk belang sterk voor gemaakt. Na toch de benodigde vijven en zessen. Zeker betreffende regelgeving (Visvliet ligt nu eenmaal in Nederland). Kon er vorig jaar toch een jeu-de-boulesbaan van de grond komen. Regelmatig komen een aantal dorpsgenoten bijeen om even een balletje te gooien. Mocht je hier meer over willen weten, dan kan je altijd even in formeren bij Carla van der Ven.
Tekst: Theun de Wit.
Foto’s: Stefan Otto.
