Al vroeg in het jaar werd de 29ste Visvlieter motortoertocht aangekondigd. Ik had mij hier direct al voor aangemeld. Nu wordt mijn geheugen wat minder. Toen de officiële uitnodiging in de brievenbus kwam, heb ik mij nogmaals aangemeld. Ach, het maakt ook allemaal niet uit. Ik was erbij! En kan daarom ook weer een verslag van de tocht maken. Er is weer genoeg beleefd en gezien.
In de twee weken voorafgaand aan zaterdag de 13 juni leken de omstandigheden perfect. Er werd ons een zonnetje, droog en 24 graden voorspeld. Het werd net een beetje anders: koel en wisselvallig. 17 graden, ’s ochtends grijs met buien. En een stevige wind, uit het westen. Windkracht 6. Om het nu een strijd tegen de elementen te noemen gaat wat ver. Maar we waren aardig op weg ernaar toe.
Om half negen verzamelden we ons bij het Bartoleshûs. De organisatie had de taken strak verdeeld. Alies regelde de afdeling financiën. En Evelyn verzorgde het welkomstwoord. Natuurlijk worden de statistieken even doorgenomen: 29 motoren met in totaal 37 opzittenden. Een mooi aantal. Helaas geen debutanten deze keer.
Onze voorrijder Klaas Kuipers verzorgde weer een prima rit. We vertrokken, tegen de wind in, richting het noordwesten. Het bracht ons via Kollum, door Oudwoude en Westergeest. De Westereen en Feanwalden volgden. We reden zo wat links en rechts van de Wâldwei. Maar in het zicht van Leeuwarden zakten we af naar het zuiden. Zo kwamen we uit in Grouw.
In Grouw was de eerste stop. Jeanet en Michelle hadden op de parkeerplaats van het Esso tankstation de koffiestand ingericht. Dat was weer prima geregeld met koffie, thee en wat lekkers.
Tot dan aan toe hadden we het ook droog gehouden. Maar helaas begon het wat te miezeren. Nu was er ook een wasserette. Die bood prima plek om te schuilen. Dus dat was ook weer opgelost. Het weer klaarde op. En na ongeveer drie kwartier gepauzeerd te hebben, stapten we weer op. Omdat Klaas in zijn motorpak bleef rijden, was dat voor mij het sein om zo weer op de motor te stappen. We waren amper vijf minuten op toen het toch serieus begon te regenen. Als het te erg wordt, zal de voorste rijder vast wel stoppen om het regenpak aan te doen. Maar Klaas reed door. En de regen hield op. Dat kwam dus helemaal goed.
We reden binnendoor langs Sneek. Daar pikten we een klein stukje van de rondweg mee. Één afslag erop en de eerstvolgende afslag er weer af. Onder Sneek kwamen we in het mooie merengebied met het Slotermeer en Heegermeer. Een mooie omgeving met zeilscholen en ander toerisme. Van daaruit reden we door Oudemirdum en Nijemirdum. Een schitterende omgeving. Daarna reden we door Rijs (Riis). Ik had er nog nooit van gehoord, nog nooit geweest. Maar wat is het daar mooi. De moeite waard om er nog eens heen te gaan en wat rond te lopen.
Maar we moesten door, langs het IJsselmeer. Tot we aankwamen in Lemmer. Daar draaiden we een grote parkeerplaats op. En werden we ontvangen door Yvonne en Janiek. De broodjes gezond werden ter plekke vers en snel in elkaar gezet. En er waren hot dogs en drinken. Weer een prima lunch. Het weer was nog steeds grijs en winderig. Maar misschien maar goed ook. Anders zou de parkeerplaats wel een helemaal vol zijn geweest. Want tegenover de parkeerplaats was een stuk strand aan het IJsselmeer. Met zonnig weer een donders plekje. We hadden hier ook de gelegenheid om rond te kijken en op het strand te vertoeven. Een picknickkleedje is op zo’n moment ideaal!
Na vijf kwartier was het weer tijd om op te stappen. Ik heb Klaas uitgelegd dat ik hem volgde in zijn gedrag met regenkleding. Ik bedoel, als de voorste rijder regenkleding aandoet, is er geen reden meer om te stoppen voor regen. Klaas heeft mij uitgelegd dat hij helemaal geen regenkleding meehad. Aan optimisme in ieder geval geen gebrek!
Maar het is ook niet nodig geweest. Er vielen weliswaar wat druppen. De wind bleef stevig. Maar we hebben ook zon gezien. Tekort om de temperatuur wat te doen stijgen. Maar geeft wel een andere blik.
Vanuit Lemmer vertrokken we richting het oosten. Onder de A7 pikten we een stukje Flevoland mee om vervolgens Overijssel binnen te rijden. We kwamen langs Kuinre. Daar begint ook ongeveer de Weerribben. Ook weer een schitterende omgeving.
Ter hoogte van café de Veehandelaar gingen we linksaf, richting Heerenveen. Daar reden we een stukje langs de A32 om er vervolgens onderdoor te gaan naar Mildam, Nieuwehorne en Oudehorne. In dit gebied ben ik ook wel wat bekend vanuit mijn werk. Nadat we Jubbega en Gorredijk voorbij waren, kwamen we aardig dicht in de buurt van de A7. Hier hebben we gepauzeerd bij het OK tankstation. We werden getrakteerd op een consumptie. En Theun deelde aan iedereen snoep uit.
Na drie kwartier zijn we weer opgestapt voor de laatste kilometers. We reden wat links en rechts van de A7 richting het oosten. Zo kwamen we langs Tijnje en Beetsterzwaag. Om uit te komen bij het industrieterrein Azevenzuid onder Drachten. Vandaar uit reden we door Ureterp, Friesche Palen en Marum. Daar kun je weer onder de A7 door richting het noorden. Zo kwamen via Grootegast en Lutjegast weer terug in het mooie Visvliet.
Het rondje dorp is natuurlijk gedaan om te eindigen aan de Oude Dijk. Hier had de organisatie voorzien in een tent in het weiland. Met koud bier en hete barbecues. Een goede combinatie na een dag lang motorrijden.
Zelf had ik rond half elf het lampje al aardig uit. Maar ik hoorde zondag dat het nog lang feest is gebleven. Daar was ook alle reden voor. Want, weer of geen weer, we hebben een schitterende dag gehad. Een mooie route. Een aangenaam gezelschap en veel plezier.
Organisatie en vrijwilligers, hartelijk dank! Ik zie al weer uit naar het 6de lustrum, de dertigste motortoertocht.
Albert Jan Bosboom
