Afgelopen zaterdagavond was de toneel avond van onze plaatselijke toneelvereniging. Het stuk was genaamd Herrie in het dorpshuis. Een stuk geschreven door AI (Artificial Intelligence).
De voorstelling begon met een tikkeltje nerveus bestuur, het stond er slecht voor met het dorpshuis. Er waren nogal was verbeteringen door te voeren, of eigenlijk een complete renovatie was misschien meer op zijn plaats geweest. Het dak lekte, de CV installatie was nogal verouderd en zo waren er nog wel een aantal zaken te noemen die voor renovatie in aanmerking kwamen. Maar ja waar haal je het geld weg voor een verbouwing als deze. De subsidie was ook nog niet goed gekeurd. Maar ze wilden het er niet bij laten zitten. Dus werd er een plan bedacht om geld bij elkaar te harken.
Een aantal festiviteiten. Een van de bestuursleden Koos was de artistiekste van het stel en wilde graag wat meer kunst in het dorpshuis. Hij organiseerde een kunst workshop. Henk de klusjesman organiseerde een rommelmarkt. Wim de autist zou de vergadering in elkaar zetten. En Beb de kantine juffrouw zorgde voor de gehaktballen. Helaas bleek het dorp hun toch minder gezind dan ze dachten de opkomst was betreurend slecht, daardoor was de financiële opbrengst ook om te huilen. €65,00 hadden de activiteiten opgebracht, nee daar kon het dorpshuis niet voor verbouwd worden.

Truus de schoonmaakster, maar ook bestuurslid stelde voor om de zolder eens op te ruimen, misschien lagen daar nog spullen die wat op konden leveren voor het dorpshuis. Hier zag het bestuur geen heil in, maar als Truus wilde mocht ze wel een blik werpen op de zolder. Tot grote schrik vond ze daar een document voor subsidie, ergens uit 18e eeuw. Dit werd snel met de overige bestuursleden gedeeld. De wethouder kwam persoonlijk langs om te vertellen of er nog waarde aan dit stuk zat. Uiteraard was het bestuur zenuwachtig voor de uitkomst. Dus stond bijna het hele bestuur de wethouder op te wachten. En ja de wethouder had goed nieuws, het was gewaarborgd geld en het was er nog. Sterker er was goed op gepast en het totaal bedrag aan waarde was € 130.000. Nou dat was de moeite waard. Er war wel een maar. Het hele dorp moest meewerken, laten zien dat het dorp een dorpsgemeenschap was. Dus ging klusjesman Henk bij de deur langs om te informeren bij de mensen hoe die er over dachten.

Er werd een dorpsvergadering belegd en ondanks dat er van de dorpsbewoners toch wel kritiek kwam, (gespeeld door edwin en regiseur Anja) zag het er eigenlijk wel positief uit. Ook de wethouder kwam nogmaals langs, Als laatste moest er nog een feestje komen, nou dat zag iedereen wel zitten, een feestje. De draaitafel kwam van stal en de gehaktballen op tafel. Ook de drank zal ter overvloede gevloeid hebben.

Ook de Wethouder kwam polshoogte nemen. Hij kon niet anders dan beamen dat de dorpsgenoten er wel een feestje van kunnen maken, dus wat hem betreft stond niets de subsidie meer in de weg. De verbouw kon beginnen. Kunstenaar Koos had al meerdere ideeën geopperd, maar op het einde had hij toch nog een mooi idee voor een nieuw dorpshuis.



Het blijft toneel. Met dank aan de spelers: Jacob Heeres, Margreet Kempenaar, Albertha Steursma, Albert Jan Bosboom, Edwin Turksema, Jacob Reitsma, Suffleuse Aly Frik, Regiseuse Anja Mellema.
Het stuk had drie bedrijven, en 11 scenes, bij verandering van scene, werd er extra informatie gegeven door een Voice over, ingesproken door jan Hut.
Tekst: Theun de Wit
Foto’s: Sieta de Wit en Hillebrand Kempenaar.
Ps.: Er zijn meer foto’s beschikbaar.

